Een kunstschilder die in de traditie van de fijn schilderskunst werkt heeft met drie hoodfzaken te maken:
De compostie, de schilderstechniek en hat pallet, het vakmanschap om de verf te mengen.

Om een compositie te maken heb je het oog nodig van een fotograaf.
Daarom heeft Robert van Beurden lessen gevolgd bij een gerenommeerde fotograaf in Amsterdam.

Voor een mooie compositie heb je interessante voorwerpen nodig en de juiste producten,
zoals die ene appel of citroen, die net een spannender vorm heeft dan allen andere.

Robert van Beurden maakt ook graag gebruik van antieke voorwerpen, omdat deze getuigen van een
vakmanschap waarvan hij houdt.
Bovendien schidert hij in de 17e eeuwse stijl, zodat voorwerpen uit die tijd op natuurlijke wijze
in zijn composities passen.

Ten slot is er nog die bijna ongrijpbare synergie die voorwerpen met elkaar moeten hebben.
Ze moeten het gevoel geven dat ze zonder elkaar niet kunnen bestaan, alsof ze een geheel vormen.

Robert van Beurden schildert op houten panelen, of op speciaal geprepareerd Belgisch linnen.
De ondergrond wordt bedekt met Gesso, een witte verfsoort.
Deze laag wordt geschuurd, waarna de eerste achtergrondkleur, grijs of bruin, wordt aangebracht.
Het is namelijk prettiger om op een gekleurde achtergrond te schilderen, dan op een witte.

Op deze onderlaag tekent hij zijn compositie met potlood of met een acrylverf.
Dan begint het schilderen pas. Als basis gebruikt hij slechts drie kleuren acryl, zodat er een monochrome schildering ontstaat.

Na het drogen en schuren gaan de eerste lagen olieverf erop. Laag over laag.
Vanuit het donker naar licht komen de voorwerpen langzaam tot leven.

Zijn pallet bestaat uit loodwit, officieel geen kleur, en negen kleuren olieverf waarvan de meeste transparant of half transparant zijn.
Uit dit pallet wordt bijna elke kleur gemaakt die nodig is voor zijn composities.
Ter vergelijking: De meeste hedendaagse schilders gebruiken meer dan 100 kleuren die ze rechtstreeks uit de tubes halen.
Het mengen van de kleuren vomrt voor traditionele kunstschilders als Robert van Beurden een uitdaging op zich,
ondat ze vakmanschap en gevoel vergen.

Ook het gebruik van glaceertechnieken is onmisbaar. Deze zorgen ervoor dat de kleuren een mooie diepte of mystiek krijgen.

De laatste vernis haalt alle kleuren op, zodat er een egale glans ontstaat.